کسی غروب مرا حس نکرد، دریا نیز

      کسی غروب مرا حس نکرد، جز پاییز! *

* فرهاد صفریان

به مناسبت بیست و یکمین سالگرد وداع شهریار شهر غزل! (27 شهریور)

دوباره با یه دل تنگ و تنها و سیر از همه جا و همه کس چند ساعتی مهمون خونه کوچیک و روح بزرگش شدم! بعد از این همه سال در و دیوارش همچنان بوی شهریار می ده... وارد حیاطش که می شی اولین چیزی که می بینی و از دیدنش لذت می بری خودشه! خود شاعرش! خود عاشقش! زنده، سرحال... با تمام وجودت، وجودش رو حس کنی! باورت نمیشه که «نیست»! یعنی باورت می شه که «هست»! صدای خوش آمدش رو میشنوی! زمزمه های شاعرانه اش روحت رو صیقل می ده! باهات حرف می زنه، صمیمی و پر احساس! شاعرانه و عاشقانه! درد دل می کنه! درد دلت رو می شنوه ... خلاصه اینکه «هست»!!! زنده و پر احساس و شاعر! مثل بیست و چند سال پیش! و تا همیشه خواهد بود!!!

غزلی بی نظیر از او:

تا   کی   در   انتظار   گذاری   به   زاری ام  ؟

               باز آی!  بعد از این  همه  چشم  انتظاری ام

دیشب  به  یاد  زلف  تو  در  پرده های ساز

               جانسوز   بود    شرح  سیه  روزگاری ام

بس  شکوه  کردم  از  دل  ناسازگار  خویش

               دیشب که ساز داشت  سر سازگاری ام

شمعم  تمام  گشت  و  چراغ  ستاره  مرد

               چشمی  نماند   شاهد  شب  زنده  داری ام

گفتی  هوای  لاله عذاران  ری  خوشست

               پنداشتی    که     بوالهوس       لاله  زاری ام

طبعم  شکار  آهوی  سر  در  کمند  نیست

               ماند  به  شیر   شیوه ی  وحشی  شکاری ام

سندان   به   سرزنش   نتوان   کرد   پایمال

               سرکوبی ام      زیاده      کند      پا فشاری ام

شرمم کشد که بی تو نفس می کشم هنوز

               تا   زنده ام  بس  است  همین  شرمساری ام

تا هست  تاج  عشق  توام  بر  سر  ای غزل!

               شیرین بود  به  شهر  غزل ، شهریاری ام!

داها گؤزوندن دوشموشودوم

                    "سنی سئویره م" سؤزجویو دیلیمدن دوشن زامان!!!

من گئج باشلادیم می؟

                  یوخساکی سن تئز قورتاردین؟

وارلیغیم

        باخیشلارینا ایلیشیب...

                             هارایا گئتسن

                                             آرخانجا سورونمه لییه م!!!

اوره یین

          دنیز کیمی درین!

گؤزلرین

          دوم-دورو ماویلیک داشییرلار!

اللرین

          داشقین دالغالار کیمی آشیب داشیرلار!

                       سانکی تانری سنه باخیب دنیز یاراتمیش!

***

اللریم

          دالغالار قوجاغیندا دینجه له ن قایالار!

اوره ییم

          آیاق لار ایزینده ن اوسانمیش قوملار!

                       سانکی تانری منه باخیب ساحیل یاراتمیش!

***

بو آخشام

    ایکی قورولوغا دوشموش بالیق

              بیر نفسلیک دنیز حسرتینده جان وئریرلر...

آه

     گؤزلریمین سن سیزلیینه فیکیرلشیره م!